Ahmet Tabak Şiirleri - Şair Ahmet Tabak

Gözlerde hüzün var, yine dopdolu.
Alnını silerken, tozludur kolu.

Sabreder azimle çalışan çocuk,
Küçükken babasız kaldı yavrucuk.

Kâinatı yaratan bir varlık var âlemde
İnsanoğlu unutkan, kalır gaflet içinde
Melekler zikir eder, isyan etmezler asla
İblis nefsine uydu, isyan etti bilse de

Pişmanlık duymadı hiç, kibirlendi Allah’a

Ayağının altı öpülesi annem
Ne emeklerle büyüttün beni
Nazlı kucağında uyuttun beni
Emeğin çok bizlerde, unutmam seni
Ciğerim deyince yüreğin yanar
İncinsek kalbin derinden kanar

Kafamda uğultular, sessizlik çığlık atar.
Bilgiler kirlendikçe, hakikatler hep kaçar.

Düşünce insanidir, zihinlerde dolaşır.
Aradığın ne ise, biraz ona bulaşır.

Anadolu’nun bağrında bir feryat koptu
Sarsıldı yürekler, nice hayatlar son buldu
Resmi vesiklarda böyle bir acı yoktu
Issız, aç ve susuz kaldılar günlerce
Ne olduğunu bile anlamadılar onlarca gece
Felaket bile demek yetersiz kalır bence

Batılın peşinden giden kurtulmaz,
Medeniyet kuramayan utanmaz.
Her sözü yalandır, kimse inanmaz.
Dinleyenler neden hiç sorgulamaz?

Dinleştirip aldattılar bilimle,

Ben ben diyerek, bencil olduk giderek
Senlik benlik davasına düşürdüler bilerek
Bitmeyen bir acı var memleketin içinde
Bakıyorlar sinsice, halimize gülerek.

Vahdettir tuzakları boşa çıkaran gayret

Baba denildiğinde o gelir akla
Ustalığın hakkını verir her dakka
Azimle çalıştın geldin bu vakte
Derdin çok olsa da içine attın
Allah’a kullukla geçirdin ömrün
Muradın rızaydı inşallah erdin

Kalbimde daim sevgin,
Bana çok emek verdin.
Benim dünyam annemdin,
Hakkın ödenmez senin.

Biraz fırsat ver bana,

İnsanız neticede, mükemmel olamayız.
Kusura takılırsak, huzuru bulamayız.
Çözüm üretmek gerek, öncelik kendimizde;
Düzelmezse kalbimiz, hiç merhem olamayız.

Etkiye açık insan korunmasız olursa,