Seçimleri gösterir, hür kişiye özünü.
Hesabını verecek, yakındır mahşer günü.
Öğretiler etkiler, bütün tercihlerini,
Bilmek acı olsa da, açmalısın gözünü.
Bahâneler pek çoktur, hakikat âyânsada,
Yaşama azmi gelir, umut varsa insanda.
Bu kaotik ortamda, dumanlı odalarda.
Tutunacak dal varsa, bataklıktan çıkarım.
Gözlerde hüzün dolu, insan neden buhranda?
Enerjisi düşüyor, sokakta yaşayanın.
Dürüst olan âlimin birçok alâmeti var;
Birleştirir toplumu, yara gördü mü sarar.
Ecdâdından utanmaz, haksızlığı savunmaz;
Hâlinde huzur vardır, sükûtu kalbe yarar.
Eleştirsen üzülmez, incitirsen kırılmaz.
Bir zamanlar ülkemin
Bu güzel insanları,
Birbirinden pek emin,
Huzurlu yaşamları.
Bozulmaya başladı,
Kendisiyle yüzleşmesi ne kadar da zor insanın
Düşünmeye dahi vakti olmaz çoğunun
Başkaları için yaşarken unuttuklarının
Pişmanlığı içinde geçirir kalan ömrün
Bir şablonu vardır geleceğinin
Daha hiç bir şey anlamazken giydirilmiştir ona
Yollar uzak olsa da, yola çıkan ulaşır.
Düzenli çalışanlar, zorlansa da alışır.
Durmadan akan ırmak, okyanusa ulaşır.
Zor değil, kararlı ol; başarmazsan sen şaşır.
Dünya dönüp duruyor, boş duran hiç canlı yok.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!