ve bahtım uçurumun eşiğinde
elini çektin, öksüzdür ellerim
alıp yüreğimi her gidişinde
ben dönüp bir kez bakmanı bekledim
ne zor bir yoldan geçmeni beklemek
geceleyin rüyama gir, gündüz aklımı çal
giderken bir kez dönde geriye, yanımda kal
bir görsem seni, sokağımda beklerken beni
yalan da olsa söylesen 'seviyorum seni'.
AHMET ÖZYILMAZ
dün Konak'ta gezerken
düşüverdin aklıma.
kalkarken iskeleden
atladım ilk vapura.
ortasında bir yerde
bir sır verdim denize
akşam oldu gel çobanyıldızı.
gel avare gönlümün hırsızı
bak hala duruyor, bıraktığın
o kifayetsiz, o tuhaf sızı
12 Eylül 2006 Çeşme (akşamüstü şiirleri)
ben seni sevmekten hiç usanmadım
ve onca zamandır bekledim seni.
aşkın bir alevmiş; yandım, anladım.
günüme geceme ekledim seni.
sanma ki yalandır, bekledim seni.
bu akşam kadehimde şarap olsun,
aşk için günaha girmeye değer.
yıkılsın gönül mülkü harap olsun,
aşk, layığını bulmuyorsa eğer.
hep, güneş gören pencere önlerine hasret
gölgede tutulan çiçekler gibi yalnız aşk.
kaçan son otobüsün ardından bakar gibi,
yabancı bir terminalde ürkek ve kederli,
eski dostlar görmeyi umar gibi, yalnız aşk.
adın mühürlüdür dudaklarımda.
başka isimlere açılmaz dilim.
ben kimsenin ismini söylemeyi
bir kez "adın" demek kadar sevmedim.
gözlerime yıldızları koydun ya,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!