Cihan cihan dolaştım
Görmedim böyle gâvuru
Sezmedim böyle zulmü
Dağı taşı astım
Yollarda yarım kaldım
Ah başımızda bir gâvur padişah var
Gelin size anlatayım
Sırtına kemer bağlasan
Semer olur
Başına taç koysan
Mağdur durma, gâvur padişah
Zulmü eden sensin
Af dileyen de
Durmuşsun namaz sırasına
Secdeyi kirletirsin
Sensiz gün işlemiyor,
Gece çöküyor, gece çözülmüyor.
Takvimler yalan söylüyor,
Zaman bizi ihbar ediyor.
Gel,
Gel ey tâc-ı iktidâr, çık meydân-ı söze
Kul salma önüme, set çekme bu göze
Perde-i saltanat ardında durma
Gel, yüz yüze dur hak ile, gel söze
Vekîlin gölge, nâzırın ses
Zâhid bize t’an eyleme, nûr-i hak şahsımızda
Hey canım
Hakkın kelâmı dilimizde, cûy-i sabrda serhaddimizde
Hey canım
Tükenmeyiz yenilmekle, kervan-ı hakta seyrimizde
Başlangıçta ad yoktu.
Ad olmayınca çağırmak da yoktu.
Çağırılmayan hiçbir şey acele etmez.
Evren, kendini henüz tanımıyordu.
Bir aynası yoktu çünkü.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!