Ahmet Kemal Şiirleri - Şair Ahmet Kemal

BİR KIYAMET KOPTU SANKİ

Gecenin dördü
Dört dörtlüktü herşey
Dört dörtlük bir uykudaydık
Kimin umurunda

BİR MACERADIR BU AŞK

Zarif şarkılarla bezedim seni
Tac’üt-tevarih’teki o ince tenli
Galata’da kaybolan Prensesi
Bana alttan alta gülümsemesi

BİR SEN BİR BEN

Bir şiir gönderdim insanlığa
Söyledim söylenmez olanı
Bir bağlaYan bir bağlanan olmasa
OlmAz aşk dediğin o müthiş bağ

BİR ŞİİRLE BAŞLADI BU AŞK

Karaya çıksa diyorum düş denizinde
Gökler uzanıyor bir çarşaf gibi önümüzde

O rüyalar görülünce gözlerinin aynasında

BİR ŞİİRDİR YAŞAMAK

Karanlık yerleri var düşlerin
Ben düştüm sen kaldır tümden bozuk işlerim
Bu kitaplar yazmıyor hiçbir şeyimi
Doğrusu aşklarım benim hem düşlerim hem işlerim

BİR VARMIŞ BİR YOKMUŞ

Başlayan bitecektir yakında
Kitaplar dalgın baş ucumda
Seni ilk kez gördüm yolun ucunda
Bir çabuk uçuverdin

BİSMİLLAH

Bismillah diyerek başlayalım
Allah’ın ismi en yüce isim

BİTEN AŞK

Yıldızlı bir geceydi
Ayın on dördünde bir heceydi
Uçtu avuçlarımdan
Yaralı bir kuş gibi

Bir ömür geçip gitti ah
Bir varmış bir yokmuş gibi

Daha dün gibiydi çocukluk günleri
Şimdi elde ne kaldı

DOĞU BATI
(Doğu Demek Aşk Demek)

Ah bela yumağı ah yılgın rüzgâr
Amaçsız yaşamaklar ve ölmek
Tehlikenin ta kenarında