Ahmet Ihsan Arac Şiirleri - Şair Ahmet I ...

Deveyi diyorum sana deveyi
Ey köyündeki bedevi
Boynu devenin başından etkin
İşkembesi beyninden yetkin

Deve yaprağı bırakırmış

Aşk mı kaldı yüreklerde bu devirde
Paran yoksa düşmüşsün demektir derde
Kerem'in Aslı'sına kavuştuğu yerde
Bol sıfırlı bankamatik ister artık

Çalı dibi yeter diyenlerin kızı

Dinle, dinle beni gece
Ağırlığı yüreğimin yüklüce
Sarsın beni siyah pelerinlerin
Sızmadan ay ışığın camıma bu gece
Uzanıp cenin gibi kalmak istiyorum
Başladığım noktaya yeniden varıp

Sarılmış bembeyaz kar toprağa
Bereket gebeliyor damla damla
Cemre ile döllemiş ağacıyla dalıyla
Yeşile sarılmış bebekler doğacak

Kar kış kıyamet ayazlı soğuk

Dostluklar geçer yüreklerden
Toplar şehrah atar şehrah
Geçer şehrah şehrah
Şehirleri yarar gibi
Mevlana'ya varır gibi
Alt geçitli, üst geçitli

Dun akşam
Işığın gölgesinde uyudum.
Düştüğüm yerde bir cenin gibi...
Düşlerim buyuyordu ben ölüyordum
Daha karanlık çökemeden dibime
Işığa gömülüyordum

Ölümüne bu dünyaya saldırıyoruz.
Dört elle sarılıyoruz.
Her şeyimizi veriyoruz. Zamanımızı, sağlığımızı, sevdiklerimizi, insanlığımızı,
Halbuki bu dünya o kadar tamah bir şey olsaydı içine etmezdik.
Gider başka bir gezegende yapardık.

gene basbasa kaldik duvarlar
kesilmis civiltilar, cilgin naralar
bu hal bu yuregi yaralar
bu hal bu bilegi paralar

Bazen ders alıyor işte insan
Parmak kadar, dört yaşında çocuktan

Hamza’mız dört yaşında
Ana okul çağında
İlk defa yuvadan karşı dala uçacak

Efendim ümmetin olmak en yüce paye, en büyük bir şeref
Şefaatin haylaz kula en büyük gaye, seninle müşerref
Sünnetin elinde ne güzel bir oya; ashabındı gergef
İlmek ilmek işlenmiş, nakış nakış boya; rızaydı hedef
Efendim ümmetin olmak en yüce paye, en büyük bir şeref