Ahmet Ihsan Arac Şiirleri - Şair Ahmet I ...

Cihanın derdine derman olan kazanır
Tüm derdi bu cihan olansa zerre kadardır

Hakk'a yakın olur cihana olan uzak
Hakkından fazlası cihanda sana tuzak

Ne sevdaları vardı
Ne de sevdaya vakitleri
On beş asırlık çınarın
Gencecik tohumları

Yedi kıtaya serpildiler

Herkes dert içinde…
Dert ise benim içimde demeyi
Derdimle demlenmeyi ne çok isterdim ey yar

Bakma sen bu halime
Bizim elde her şey mış gibi

Serin rüzgârlar eser durur soğuk dağlardan
Uğultulu bakışlar çığ yüklü doruklarda
Bulutları ürküten dik başlı omuzlardan
Kıvılcım saçılır hep ateşten soluklarda

Uzaktan ulaşılmaz hava vardır dağlarda

Damlalar deryadan küçük olur mu hiç
Her hücre; bir insan, bir millet demektir
Bir ev bir oda bir çivi bir çekiç
Bir tevhit bin dilde bir ümmet demektir

İki el bir nida, bir yanan yürek

Bayram mı bayram ya
Akıllıya zindan deliye bayram
Yanar masum titrer sabi sevimsiz koğuşlarda
Bayram mı kime nasıl bayram
Bayramın mübarek olsa ne yazar
Sen murdarsan ey yar

Hüznü kurumuş gözyaşlarım demlenir kirpiklerimde
Bulutlu havada buğulu bakışlar
Gözlerim ufka bakar
Karamsar ve kasvetli bir havada
Bulutlardan fallar acar.

Denizde üşüyen ışıklar kırılır gözlerimde.
Ve bir de efkârın uğultusu tüter nefesim
Ne zaman sahile vursam
Yüküm oturur ben gezerim

Gözlerimde çakılır, kalır.

Hani derler ya; dert "insani söyletir"
Söyleyen dertli ise ya delirten ne iştir
Atlas atlas iklim iklim ya seğirten elemden?
Dert insanı derman diye dertlerini semirtir

Hani derler ya; "müneccimle muvakkit ne bilir,

Dertsiz olan çok güler
Gülü dikensiz arar
Derdi dikensiz gül olanı
Neylesin tomurcuklar

Bülbül kanı boyalı