Ahmet İdrisoğlu Şiirleri - Şair Ahmet İd ...

Şuh gönüllerde esen yakıcı fırtınalar,
Bir meltemi olamaz benim aşk diyarımın,
Hani bir gece vakti yaşanan hatıralar,
Yazılmalı taşına ölümde mezarımın.
¬¬¬¬_______Sen benim vazgeçilmez yaşamsal elzemimsin,
_______Sonbaharın gecinde esen güz meltemimsin.

İki yürek, bir kalem olmuşsa ki gönülde,
Kanadında kuşların yükselir gökyüzüne,
İki kardeş oturup söyleşir iken dil de,
Doyulur mu sohbette aşinanın sözüne? Ahmet İDRİSOĞLU

Bir dalda iki bülbül söyleşip durar iken,

Boş sokaklar,
Açık ağzında dişlerce canavarın
Nasırlı ayaklarda sancılı pabuçlar,
Özlem iskarpin tıkırtılarında
Bekler,
Köşe başlarında anaçlar.

Bu gün
Yine sensiz dolaştım
Sokaklarını şehrin,
Sensizliği yaşadım;
Sensiz oturdum parkında
Yalnızdım.

Rahman olan Rabbimin Kuran’ına sığındım,
Rahmetiyle yargılar, ihsanına sığındım.

Bir mübarek Ramazan idrak ettirdi bana,
Kapına günahımla geldim, sana ihsana.

Gözümün yaşı,
Mektubuma damladı, verdim şimdi postaya,
Derman olur mu dersin onmayan bu hastaya,
Şu pınar başı?

Sende açarım,

Hep tersten okudu yaşam beni,
Tersten okundum nedense,
Bir orta yolu yok muydu bunun kardeşim?

Bir araçla gidiyorsun cadde boyunca
Hani frenin kapar ya,

Çıkmak istiyorum
Dünyandan,
Dünyanızdan;
Issız bir caddenin, loş sokağında
Köhne bir ev,
Viran.

Elmastan bir köşkün vardı kalbimde,
Hiç değer bilmedin, sitemkâr ettin,
Yoluna koydum da garip başımı,
Kapında kul ettin, hizmetkâr ettin.

Giderken ardınca, garipçe baktım,

Komutanı emretti ‘ölüme gideceksin’,
‘Şahadet şerbetini elimden içeceksin’.

Ölümü göre, göre ileri atıldılar,
Şehitler kervanına koşarak katıldılar.