Ahmet İdrisoğlu Şiirleri - Şair Ahmet İd ...

Salmışım ayazına gönül yangınlarımı,
Hani şu korkunç yüzlü afacan zemherinin,
Yanmayan ocaklar var dumansız bacalarda,
Görünür karanlığı, ağaran tan yerinin.

Gömenir kunduralar kar kaplı sokaklarda,

Emir geldi Yüceden, göklerden üflendi sur,
Bir İlahi yoldur bu, bulunmaz asla kusur.

Zamanlar yok olacak geçmişte, gelecekte,
Kaybolacak mekânlar, silinecek yer, gök de.

İstemiyorum kızıl akşamları,
Batacaksan bat güneş,
Eyvallah etmem,
Sen de ölümlüsün benim gibi;
Ama ben,
Morlukların efendisiyim!

Kızıl Közüm Ben

Irkımı sorarsan Türkoğlu Türk’üm,
Türkmen’im, hem Kürt’üm, Hem de Laz’ım ben,
Doğudan batıya okunur türküm,
Mete’yim, Atilla ve Oğuz’um ben.

Kızıl yangınlardayım
İçim yanıyor,
Kızıl ötesine geçti acım,
Bir cam aç ne olur bakayım,
Yeşilinden gözlerin.

Umut dağlı, dik başlım, şebnem gözünde yaşlar,
Varıp nisan yağmurum silmedim, silemedim,
Diyarlar yurdum oldu, yolumda çakıl taşlar,
Aşamadım dağları gelmedim, gelemedim.

Anılarda bir kalem, bir köpük bakışımsın,

Aşkı bilmez görmeyen göz, ne mümkün,
Canandan uzakta kal da göreyim,
Güler mi hiç sensiz bu yüz, ne mümkün,
Bir gönül yurduna dal da göreyim.

Bir günü geçmiyor, kaç gün müebbet?

Ben sana adadım kalan yaşamı,
Önüne sermişim tüm ihtişamı,
Seninle gelmeli vuslat akşamı;

Kalbimde gömütün hazinedarım,
Her gece ben seni bende ararım.

Başında yazması, ayakta çarık,
Sürdü öküzleri can Karabattı,
Vatanda düşman var yer, gök bulanık,
Bağırda acımız yan Karabattı.

Reşide gelindi, gençlikti çağı,

Gül bahçemde bir karagül aradım,
Yeşil kalsın yaprakları ne olur,
Oysa tüm güller rengârenk parkta;
Bir kelebek gibi yanmak istedim ateşinde,
Dökülsün küllerim bir yudum suya muhtaç.