Ahmet Gürlek Şiirleri - Şair Ahmet Gürlek

HASRETİN

Yaprakları dökülen dalın yalnızlığıdır
Kanayan yanı kalbimin
Ve gökyüzünde mavinin derinliği
Senin bende hasretin

Kanayınca yaralarım sarardın ya, sargı yapıp yüreğini… Yüreğim kanıyor anne!

YÜREK DE YANDI

Sarardın ya kanayınca yaralarımı
Sargı yapıp yüreğini elinle…

KÖMÜR YANAR KÜLÜ BEYAZ ÇİÇEĞİM

Ay girse de aranıza güneş tutulsa
Gider gölgen sen kalırsın çiçeğim
Suya düşse gölgen, ıslanır yüreğim
Rüzgâr değse dalına kırılırım çiçeğim

BEN BENİ SENDE KAYBETTİM

Seni sevmek bir koşu değil
Dörtyüz metrelik yarışta
Ve bir nefes değil
Sana, sona varışta

GÜL SENDE AŞK BENDE

AŞK

Aşkı anlatmak Akdeniz'den bir damla alıp bu Akdeniz'dir demeye benzer. Bir su damlası nasıl da düşüp bir denize kayboluyorsa, karışıyorsa ya da... İşte öyledir aşk. Ne kadar da anlarsak, ne kadar da anlatsak; hep yalın, hep yarım kalır. Ve ne kadar yaşasak, ne kadar yansak bir kıvılcım bile olamayız aşkın cehenneminde.

GÖZLERİNDE GÜNEŞE SORDUM

Bahçede bülbüle sordum
Sevmemiş gülü
Seni sevdiğim kadar

GÖZLERİNDE SAKLA BENİ

Güle düşmüş karsın sen
Kekik kokulu pınar
Akıtma bulanmış sellere beni
Bakıtma sulanmış ellere

Gönlüme koydum gönlünü
Yüreğime yüreğini koydum
Aya yıldıza ışığını
Gökyüzüne mavisini koydum hayallerinin
Yeşil elbisenin rengini yaprağa
Umutlarını toprağa koydum

GÖNLÜMÜ SENDEN ALAMADIM

Kuşlar da gitti mevsimsiz
Son damlası düştü yağmurların
Kırık dallarda titredi yapraklar
Gönlümü senden alamadım

BİR KALBİNE DÜŞTÜM BİR DE SANA

Bir aklına düştüm
Bir kalbine
Bir de sana