Ahmet Gürlek Şiirleri - Şair Ahmet Gürlek

GÜLE GONCA İKEN UZANIR DALLARIMIZ

Bize uzanan ellere uzanır ellerimiz
Tutarız tutulanı, buna toka derler
Güle gonca iken uzanır dallarımız
Buna da ne dilerse diller onu derler

HASRETİN BENİM OLSUN

Ne kadere sitemim var
Ne de sevdiğim sana
Mecnun’un olsun sevdalar
Leyla’nın olsun

CAN TENDEN AYRILIR YARDAN AYRILMAZ

derdiderun, aşıklar neden gülmez
Sevdası sel olur gözyaşın silmez
Katı kalpler ölür sevenler ölmez
Can canandan bir de yardan ayrılmaz

GÜNEŞE GÖNLÜN AYA GÖZLERİN DÜŞÜYOR

Nasıl da sana benziyor gökyüzü
Ay sana, yıldızlar sana...
Pınarın gözü sana benziyor
Çeşme sana, su sana...

ZERİA

Buzlar eridi mi gözlerinde
Kül bilmez aşkın ateşi
Aşkı bilenlerde
Donardı ya gecede gözlerinin karası

ADIMI SANA YAZDIM

Adımı sana yazdım
Adını sana...
Kalbimi sana yazdım
Aklımı sana...

ADINI YAZDIM

Bir beyaz düştür yüreğim
Ve gülden güzel gözlerin
…
Adını yazdım nar ağacına

cedrina

ah cedrina kim yazdı seni bana
karanlık gecelerde
hiç kimse uyutamadı beni senin uyuttuğun kadar
avutamadı sevdamı

GÖNLÜME HASRET GÖKLERE HÜZÜN DÜŞTÜ

Bir yıldız düştü göklerden gönlüme
Işığın, gözlerin düştü
Artık gökyüzü derin
Gökyüzü karanlık

GÜL OLSAYDIN

Hep sana yazardım
Gül olsaydın

Seni andığım