Ahmet Gürlek Şiirleri - Şair Ahmet Gürlek

KÖRDÜĞÜM

Hani iki gözün vardı ya senin
Bakışlarında güneşi gördüğüm
Saçların vardı
Her biri bir nehrin akışına benzerdi

KOŞTUM GÖKYÜZÜNE

Güneş gözlerinde doğacak diye koştum gökyüzüne.

KOYNUNDA EL UYUMUŞ

Hep uyumuş insanlar
Uyumuş güneş
Gökyüzü uyumuş
Sazlarda tel

KÖZLERİN KÜLE DÖNMESİN

Ağlama gönlüm
İçindeki ateş sönmesin
Ağlama sus ağlama
Közlerin küle dönmesin

KÜLÜNDEN KÖZE KADAR

Haydi, göster kendini
Külünden köze kadar
Kabuğundan öze kadar
Tepeden tırnağa

KÜL YANMAZ

Kül yanmaz
Yanarsa alev yanar
Odun yanar, köz yanar

KUM TANESİ

Dağdan boşanıp dağıldın taşından
İndin ırmağa tam yerine düştün
Taşkın sular aldı seni başından
Suların bulandı derine düştün

KURUYA

Kuruya yar kuruya
Yaş da yana kuruya
Yanıp da kurumayan
Sönüp sönüp kuruya

LEKE

Her kara, bir lekedir aydınlıkta.

LEYLA SENİ KISKANSIN

Seni sevdim işte
Kıskansın mecnun beni
Leyla seni kıskansın