Ahmet Gürlek Şiirleri - Şair Ahmet Gürlek

KÜLÜNDEN KÖZE KADAR

Haydi, göster kendini
Külünden köze kadar
Kabuğundan öze kadar
Tepeden tırnağa

KÜL YANMAZ

Kül yanmaz
Yanarsa alev yanar
Odun yanar, köz yanar

KUM TANESİ

Dağdan boşanıp dağıldın taşından
İndin ırmağa tam yerine düştün
Taşkın sular aldı seni başından
Suların bulandı derine düştün

KURUYA

Kuruya yar kuruya
Yaş da yana kuruya
Yanıp da kurumayan
Sönüp sönüp kuruya

LEKE

Her kara, bir lekedir aydınlıkta.

LEYLA SENİ KISKANSIN

Seni sevdim işte
Kıskansın mecnun beni
Leyla seni kıskansın

LİMİT

Her Leyla’ya Mecnun eyledi aşk beni.

MANİ

Bu susuz sanma pınar
Özünden yanma pınar
Ben senden çok yanarım
Benden çok yanma pınar

MANİ

Harmanlar sarı olur
Yetişir darı olur
Bu dünyada sevenin
O dünyada yarı olur

MANİ

Kalende taş olayım
İçinde kuş olayım
Sen vur sırtımı yere
Senle bir tuş olayım