N’ola kim yârânın cemâlini bir dem görebilsem,
Rûy-i zîbâsına pervâne gibi cân verebilsem.
Lîk hicrân girdâbında ser-gerdânım nihâyetsiz,
Ne bir dürr-i kevser içtim, ne de lütfunu bilebilsem.
Âh ki, mestân idüb ser-mest oldum aşkın bâdesinden,
Ne hâkde karar var şimdi, ne nârın âteşinden.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta