N’ola kim yârânın cemâlini bir dem görebilsem,
Rûy-i zîbâsına pervâne gibi cân verebilsem.
Lîk hicrân girdâbında ser-gerdânım nihâyetsiz,
Ne bir dürr-i kevser içtim, ne de lütfunu bilebilsem.
Âh ki, mestân idüb ser-mest oldum aşkın bâdesinden,
Ne hâkde karar var şimdi, ne nârın âteşinden.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta