Görünmeyenlerin Hikâyesi Şiiri - Salim D ...

Kullanılmamış cümleler gibi,
Bir köşeye bırakılmışız.
Kimsenin ağzına yakışmamış,
İçten içe yanan sözleriz.

Adımız anılmadan yaşadık,
Değer görmedi emeğimiz.
Ömrümüzü çürüttük bu yolda,
Bir alkışa denk düşmedi yolumuz,
Bir teşekkürün eşiğine varamadık.

Oysa biz,
Gecenin en uzun yerinde
Sabahı kuranlardık.
Herkesin yükünü sırtlayıp
Kendi acılarımızı unutacak kadar
İnsandık.

Bizi eksik sandılar…
Oysa biz,
Başkasına fazla gelen yanlarımızı saklayarak
Küçülttük kendimizi.

Bir bakışa razı olduk bazen,
Bir kelimeye,
Bir “iyi ki”ye…
Ama en çok da
Hiç söylenmemiş olanlara kırıldık.

Şimdi anlıyoruz;
Değer dediğin
Verilen bir şey değilmiş meğer,
Görülmeyen bir ışık gibi
İçten içe taşınırmış.

Ve biz,
Değer görmemişler,
En çok da
Kendini eksik sananların omzunda
Bir ömürlük ağırlıkmışız.

Ama bir gün,
Bu suskunluğumuzun içinden
Öyle bir ses yükselecek ki
Duymayanlar utancından eğecek başını…
İşte biz o gün,
İlk defa
Kendimize denk düşeceğiz.