Şehit Hikayesi 4 Şiiri - Ömer Duru

Dörtleme nin sonuncusudur.
***
Evimizin toprağı, bağı,bostanı
Yağmurda misk kokusu sokakları,
Çingenelerin çengileri, gençleri ...
Kavgaları, körpelerin aşkları

Askere uğurlamıştım son olarak,
Ellerinden öpüp sarılarak.
Dediğin aklımda halen, ağlayarak.
"Emanete sahip çık, yorma onları
Hakları var sahiplen, üzme canları"
***

Hatırlar mısın abi;
Toprak toz kokardı, bize gelen kan,
-Kaçmak için bu diyardan,
Okumalı, ayrılmak gerek yar’dan.
Küçük gülücüklerinin ardından
Çaremiz yok başka, ilahi Yaradan.

Sen kurtuldun tabii. Kaçtın!
Rezil dünyayı derdiyle bize bıraktın.
***

Ağlayınca gökyüzüyle yarışan anamı,
Çağlayıp yanakta iz bırakan babamı
Dur durak bilmeyen kavruk yara'mı
Ne yaptın ağabey, söyle kime bıraktın?

Anamın yürek yangını,
Babamın sessiz kükreyişi,
Bilinmezliğin yanık çırası.

Uzun yıllar kaçtım o sokağın kokusundan,
Hayallerimizden, gürültüden,
Yürek yangınımdan, yaramdan
Anamın sana dediği Karam'dan

Yıllar sonra döndüğüm evimizde,
Son kez girdiğim odamızın kokusunda
Sıcak nefesin duruyordu havasında

Öğle yemeğimizin buharı,
Yoncalar, bahçemiz, tavuklar, darı.
Hepsi kalmış! Hatta kavgamızın har'ı

Sebebim oldun
Kaçtım memleketimden,
Sensiz kaçtığım yerlerden kaçtım,
Yoksun diye.
Tekrar doğduğum yerlere gelmiştim
Lakin nafile.
***

Nasıl severdik sıcak çayı
Dumanlanmış sigarayı
Tütünle birlikte yanan gençliğimiz!
Fakirlik, o ara ne zor sınavdı

Hiç tadı yok ağabey hiç!
Memleket dolmuş it kopuk piç!
Bir kaçı okumuş, alim olmuş
Kalanlar pek çoğu hiç!
***

Kemal amcam kalp krizi geçirmiş
Yemeğe dayanamaz bilirsin,
doktordan gelince kıymalı istemiş.
İşte öylece dünyayı terketmiş.

Ali dayının oğlun kel Hasan'ı
sarıp naylona yakmışlar!
Bilmem kaç milyon dolarını almışlar.

Bahriye vardı ya, nişanlısyla kaçmış,
İki çocuk olmuş, senin adını koymuş,
Kalanlar da ne menem halk olmuş
bunlar ne yapmışlar. ...

Musti kavgada ölmüş  bıçakla,
Zeynep'in Avrupa'ya gitmiş uçakla
"Sevdası bitmemiş" demiş Anama
El öpmeye gelmiş elinde bohçayla

Nasibe teyzem şimdi yanında,
Giderken Cevahir teyzeme el verdi.
Onun da kızı Hatice abla ...
Orda görürsün zaten, kimin derdi.
Hepsi sizlere ömür, gerisi de sırada

***

Eee geldik sana. Derler ya...
Şehitler gelir lakin konuşmazmış daha

-Be adam anladık onlar yabancı!
bana niye ses vermen,
-Konuşmaya utanasın varsa eğer
Allah bir söz bir, anama demem.
***

Gözleri yağmur bulutu yüklü
Her akşam dua eder kadın;

-"Gelirse de" diye tembihler,
-bana uğrasın.
Seslenmek istemezse söyle kulağıma fısıldasın.
Der amma kime der,

Gelecen bilirim, uğrayacan.
Perşembe gecesi önce bana,
Sonra babama, En son da anama.
Bekleyecek seni haberin ola.
Gelmezsen duaları birikiyor haa.
***

Hani bize şefaat edeceksin ya
Annem de ister bilesin.
Diyemedim ki O na
Ana kesin "listedesin"
***

Çok soran oldu, seni arayan çok
Kokun misk, hatıran gidip geliyor
Kokundan başka yadımda hiç yok
Duayla çıktım yemeğe aç, hasrete tok

***

Oğlum oldu ağabey, oğlan bilesin
Senin adın verdi anam, gülesin
İki kere dedim adını sevinmeyesin
Sonra canım dedim ah etmeyesin
Lakin o da dayanamadı şehadetine
Yanındaki bebek bizden, bilesin.

Rüyamda gördüm oğlanı eli elinde
Bazen uçuyor bazen yürür seninle
Deniz üstünde dağ tepe yeşilde
Irmaklar arasında amcasının belinde

Anamın Kara'sı var zaten ad demez
Bilir sakınır, sanır ki ad ile geri gider.
Hiç adınla seslenmez, dilinde Karam
korkar, gidince senin gibi gelmez.

Seslenmez bana, seni bırakıp ele
Askerden yalnız geldim diye
O puştları vurup yere sermediğime
...
***

Ne zamam ervaha uğrasam ilk sen
Babam ve sonra ümmeti müslüman
Dudağımda fatiha ellerim semada
Soluksuz bıraktın anamı bu ara
***

Memleket, üşüyoruz soğuk ve ayaz
Isınmadı yüreğimiz geçen onca yaz
Mektubun gelmez de rüyada bari gel
Biz alıştık yokluğa, anama olsun yaz
Gel yinede, fırsatın olursa bu yaz
...
(IV)