Ah Be Ustam Şiiri - Aygül Zade

İnsanlar kalleş olmuş, dostluklar yalan olmuş,
Güven diye sarıldığım her omuz talan olmuş.
Bir selamın kıymeti de kalmamış bu çağlarda,
Vefasızlık meydanlarda, merhamet viran olmuş.

Gülen yüzler maskeymiş de fark edemedim...
İçlerinde saklıymış bin türlü hile, yalan.
Bir lokmayı bölüştüğün dostun bile gün gelir,
Sırtından vurur seni, olur sana düşman.

Ne sözlerde sadakat var ne gönülde muhabbet,
Menfaatin peşindeler, kalmamış hiç adalet.
İnsan denen cevher neden bu kadar değişmiş,
Sevgi çölde kaybolmuş da büyümüş hep ihanet.

Darda kaldım, arkamdaki kalabalık dağıldı,
Birer birer dost sandığım yollarımdan ayrıldı.
Meğer ne çok yabancı var yanımda gezen yıllar,
Gerçeklerin güneşiyle bütün sırlar sıyrıldı.

Yine de kin tutmam ben, yaradandan utanırım,
Kırık kalbi taşıyıp da sessiz sessiz yanarım.
Kalleşliğin çoğaldığı şu dünyanın içinde,
İnsan kalmak uğruna ben bin cefaya dayanırım.

Bir gün gelir devran döner, hesaplar da görülür,
Mazlumların gözyaşları arşa kadar yürünür.
Kalleş olan kazanmışsa sanmasın ki sonsuza,
Hak terazisinde bir gün bütün defter dürülür.

İnsanlar kalleş olmuş, gönüller taş kesilmiş,
Bir çift güzel söz yerine nice kalpler ezilmiş.
Ben yine de iyilikten vazgeçmem bu hayatta,
Çünkü insan insan olur, vicdanıyla sevililir....

AYGÜL ZADE