üstü başı toprak kokan çocuklardık biz
hasretim çocukluğumun oyunlarına
bahçede şen şakrak kahkahalar
kapıda anam belirinceye kadar
öyle bir bağırırdı ki gür sesiyle
" yemek saati "
gel de girme içeri
...
el ayak çekildi ...
kapandı kapılar
şimdi derin bir sessizlik
sessizlikte oturmuş başköşeye
sensizlik anne
hüzün çöreklenmiş bahçenin dört bir yanına
Kirpiklerime zor tutunurken yaşlar
yetişiyor hayalin imdadıma
Ahh anne
teneke kutulara ektiğin çiçekler
hâlâ gülümsüyor bana
Canan Eren
10Mart2020 / Balıkesir
Kayıt Tarihi : 10.3.2020 02:05:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Ahh anne teneke kutulara ektiğin çiçekler hâlâ gülümsüyor bana
