üstü başı toprak kokan çocuklardık biz
hasretim çocukluğumun oyunlarına
bahçede şen şakrak kahkahalar
kapıda anam belirinceye kadar
öyle bir bağırırdı ki gür sesiyle
" yemek saati "
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir



