boş zamanlarımda ağlamayı tercih ediyorum,
gözyaşlarımı sayıyorum pencere kenarında,
sayıları karıştırıyorum bazen
ve yeniden ağlıyorum,
zamanda geçiyor işte,
önemini yitirsede...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




şiir hangi nehirden dökülür
fikir deryamıza bilinmez
şiir çok kalbe çilingir olur su götürmez
kardeşim yeni şiirlerin nerede bilmem ama
benim beklentim yüz yıl geçse eskimez
bekliyorum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta