Ağlar Hep Anneler Şiiri - Kasım Kobakçı

Avuçlar leke dolmuş, zalimce ezenlerin,
Masum cana kıyarak, sokakta gezenlerin,
Değer ezip geçerek, bizi üzenlerin,
Yürekler acı çeker, ağlar hep anneler.
*
Karardı o günler, güneş doğmaz ufuktan,
Masum yürüyenler, geçemez o sokaktan,
Korku sarar bizi, kaçamayız tuzaktan,
Yazık oldu hayata, çöküverdi evler.
*
Kuralı ezerek, yolları yok sayanlar,
Masumun canına, vicdansızca kıyanlar,
Feryadı duymazdan gelip, gözü yumanlar,
Hayatı mahvedip, yaktı nice yürekler.
*
Pedala bastıkça, dehşet saçıp geçenler,
Sabır etmeyerek, yanlış yolu seçenler,
Korkuyla çırpınan, bedenleri biçenler,
Gözyaşı sel gibi, kurudu hep çiçekler.
*
Nizamı tanımaz, değerleri ezerler,
Korku hissetmeden, caddelerde gezerler,
Taşlaşmış ruhlarla, o canları üzerler,
Geleceği yaktılar, söndü tüm ateşler.
*
Hırsla yola çıkarak, geriye dönmeyen,
Yürek acısını, hissederek bilmeyen,
Vicdan azabını, yüreğinde görmeyen,
Heba olup gitti hep, o temiz dilekler.
*
Masum bedenlere, acımasız dalanlar,
Düşleri ezip, o sevinçleri çalanlar,
Suçlu adımlarla, yuvaları yakanlar,
İç çekerek ağladık, soldu o melekler.
*
Cezasın bulacaktır, cana zarar kılan,
Hesabını vermeli, canları hep alan,
Gözyaşı dökenleri, görmeyip boş kalan,
Kayıp ömür dönemez, yıkıldı direkler.