İdam fermanını astılar boynuma,
Kimseler silmez bak şu gözyaşıma.
Ölünce yazarlarsa mezar taşıma,
“Bir gariptir.” diye sakın ağlama.
Gün bahar olup çiçekler açınca,
Böcekler, arılar hepsi uçunca,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta