Ağıt yakar gezerim Şiiri - Murat Ülkü

Yıllardır bir ağıt yakar gezerim,
Yedi telli sazım, küskün telinde.
Gurbet ocağında zehir süzerim,
Gurbete Giden Son Yolcu elinde.

Bir koca şehrin dertli evladıyım,
Sineye çekilmiş acı sızısı.
Sürgün yemiş, hoyrat bir sadayım,
Dökülür gözümden hicran yazısı.

Volkan gibi efkar akar yürekten,
Mektuplar yazarım kanlı kalemle.
Düşmüşüm feryada, gamlı ilikten,
Yorgun gönlüm vurgun, bitmez elemle.

Musalla taşında biter bu ömür,
Kefenimle sükût beklerken ölüm.
Sırlarım toprağa gömülen hüküm,
Toprağa gizlendi gonca bir gülüm.

Yeşermemiş umut, tükenmiş her an,
Kurşun ağırlığı çöker canıma.
Gurbete Giden Son Yolcu, bu adam,
Sessizce tükenir, biter soluğum.