Ağıt Şiiri - İbrahim Şimşek 4

İki bin dokuz Mayıs ayında
Mardin İlimizin Mazıdağı’nda
Bir vahşet yaşandı bilge köyünde
Bu acıya yürek dayanmaz anam
Anamı vurdular gayrı ben dayanamam.

İki gencin nişanı yapılıyordu
Kadınlar erkekler eğleniyordu
Gözü dönmüş soysuzlar onları vurdu
Bu acıya yürek dayanmaz anam
Bacımı vurdular gayrı ben dayanamam.

Bu nasıl insanlık bilemiyorum
Kardeş kardeşe kurşun sıkmaz diyorum
Bu çağda bu töre olmaz diyorum
Bu acıya yürek dayanmaz anam
Babamı vurdular gayrı ben dayanamam.

Analar,babalar evladına yanıyor
Bebekler,çocuklar ana baba arıyor
Akraba akrabayı nasıl vuruyor?
Bu acıya yürek dayanmaz anam
Bebemi vurdular gayrı ben dayanamam.

Kırk dört insanın canına nasıl kıydınız?
Yetmiş küçük çocuğu,öksüz yetim koydunuz.
Bir inat uğruna binlerce kurşun sıktınız
Bu acıya yürek dayanmaz anam
Kızımı vurdular gayrı ben dayanamam.

Bir odada topluca kılarken namaz
Vicdanı olan,bu halde kurşun sıkamaz
Namazda insana yılan dokunmaz
Bu acıya yürek dayanmaz anam
İmamı vurdular gayrı ben dayanamam.

Mezar başlarında çoluk çocuklar ağlar
Bu vahşeti görenlerin yüreği sızlar
Ağlaşır analar,gelinlik kızlar
Bu acıya yürek dayanmaz anam
Kalbimden vurdular gayrı ben dayanamam.

İbrahim ŞİMŞEK - 30/05/2009