Ağır bedeller Şiiri - Bekir Şahin 2

/ Sebebi var dökülen her yaprağın… /

Ya medeniyetten yoksun ihmallerin kefareti
-kıskanç veya cimri-
Ya bir bakışın ya da bir kez olsun -o lanetli- bakmayışın cezasıdır bu…
Bazen isteksizliği temsil eder bu diyet,
-kavgayı, kibri-
Bazen de sonu acı biten bir mutluluğu…

Dakikası dakikasına kaçırılan trenler…
Nutkun tutulması
Basiretin kapanması
Bir hatanın ceremesi
Tarihi tekerrürler silsilesi
Aynısının bir benzeri,
Hatta ruh ikizi, dejavusu, dedublesi
Ya da daha büyük bir felaketin ayak sesi
Reklam arası
Yeni kayboluşların denemesi
Sahi yıkım demişken sevgili
Sensizliğin bu kaçıncı seneyi devriyesi ?

Çaresizliğim hikmet deryasında teselli arar, haraç mezat…
Geleceğe aşık ağır aksak bir şimdi
İle
Dilimde hayal meyal bir mazi…
Hesap kitap bile tutulmazken bir yerlerde
Her daim borçluyum ben, hem de herkese ve her yerde…
Heveslerim dünya gibi
Biraz Orta Doğu, biraz batı, çokça da Anadolu
Ufkum ve inancım, “Mutlaka olacaklar”
-Belki olurlar, keşke olsalar-
Neden sonra gerçeklerse “Asla olmayacaklar”

Önce alışıyorum
Sana doluyorum
Bünyeme bir gıda gibi
Seni alıyorum
Sonrası fırtına
Kapısı, penceresi çarpan, çatısı akan…
Sana boşalıyorum

Ne yapayım, yorgunum,
Erkenden uyuyorum
Erken de uyanıyorum ama
Çoğunluğu yokluğundan,
Azınlığı yaşam telaşesinden mütevellit…
Yaşlanıyorum
Her gece yıldızları seyrederken ağırdan ağıra telaşlanıyorum

Zibidi gençler gibi
Heyecan dolu bir şehvetle
Bağlanamıyorum artık
Ne renklerine, cazibesine dünyanın
Ne de bir adım sonrasına gözlerinin
Kapanıyorum içime…
Gömülüyor, pusuyorum…
Bilinçli bir tercihle
Susuyorum

Bir neşter vurulur gibi uzvuna
Kesenin ağzı açıldığında bir parçan kopar
Bilirsin hiçbir hastalık geriye gitmez
Her solan sararır, her sararan solar
Her sararan dökülmese de
Dökülenler solanlar

-Kapanışlarda kötüyüm-
Cezerye yiyen güvercinlere elveda
Kruvasana, acı kahveye
Amorf fincana
Jazz müziğine
Ve acıma iştirak etmeyen
Boklu sokaklara elveda !
Ayrılmak zor oluyor
Çünkü fazla kaptırdım kendimi sana…

Ben sensizliktim
“Al, canım senin olsun”
Sen sessizliktin…
Canın sağolsun…
Hülasa,
Gittin…
Ücretle bedel bir değil, onu öğrettin…
Bir dakikanın ücreti için
Bir ömür bedel ödettin…

Uzun ve soğuk koridorlardan geçilirken
Elinden sımsıkı tutan
Yanında en sevdiğin olsun istersin
-Ait değilsindir-
Son kahvaltı, son güneş, son veda…
Çünkü bu sefer giden sensin…
O kalır
Sen gidersin…

Sebebi var dökülen her yaprağın
Ve bilinmez, yarın ne olacağın…