Gönlünün kapısında bekliyorum
Destursuz girilmezmiş bargâh gibi
Aşkını yüreğimde saklıyorum
Gizli bir sır gibi bir günah gibi
Anladım gayrı gönlüne giremem
O yüzden artık bir çare aramam
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta