Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

İki dilim elim ile sığınırım,
Dualarım ile dinmez gözyaşım,
Ufuktan görünür mü varlığım,
Yokluk ile buldum şükrümde sınavımı..

Ümitler gebe olur huzura,

Elimde küçücük bedenler.
Bir elimde kan ile gözyaşı.
Diğerinde ahım var tüm İslam alemine.

Karanlık çöker, vicdanlar sağır,
Bir dünya var, yükü her gün daha ağır.

Güneş bulutsuz gökyüzünden,
Kavururcasına ışık boşaltıyor,
Buraya rüzgâr boşalmıyor,
Hava insanın boğazını yakıyor..

Ufuk çizgisi eriyip yok oluyor,

Ey benim divane gönlüm,
Gönlüm yangınına aşk şarabını döktün..
Ey gönlüme divane olan sevdam,
Aşk ki huzuruna senle örüldüm

Ey avare yolcu,

amacı çirkefleşmiş, insanlar gördüm,
günah işledim, geçmişime gömüldüm,
hata ettim kaybettim, geri dönemedim,
aşk şeriatını gürdüm,
layık olamadım yakın olamadım..

Düşündükçe ürperiyorum,
Ölü satırları okuyorum,
Durgunluklara çöküyorum,
Ürkütücü bir durgunluk..

Fısıldanıyor sözler kulağıma,

Batmayan ay ve yıldızlarım,
Karanlığımdaki ışığım,
Vedalar erken gelsede,
Kırılan kalbimi onaran, senin varlığın..

Ben yolcuyum, vardiyalı..

Zavallı suç delili,
Tevazu ve itidal kelimeleri,
Dağarcıklarda bulunmuyor sözcükleri,
Aynalar mütebessim..

Tepkim utanç ve öfke karışımıydı,

Elif, Lâm, Râ! İşte hikmetli kitabın ayetleri,
Göklerde ve yerdeki o eşsiz mucizeleri.
İnsanlar hayret mi etti, bir müjdeci gelince?
Hakk'ın nuru parladı, karanlıklar bitince.
O, güneşi ışık, ayı nur yapan Mevlâ'dır,
Yılların sayısını, bize bildiren Hüdâ'dır.

Bedbaht sözlerim kırık,
Kaybettiklerim yüreğime kök saldı,
Acım ummana sığmaz,
Avuç içinde saklı dualarım,
Secdede gönlüme sarıldım..