Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Uzamış kır dolu sakallarımı gıdıkladım,
Tutkulu ve takıntılı,
Kokusu rahatlatıcı,
Ölüm nefesimden daha yakın..

yanılgısını yazıyoruz her anın,
bölümlere ayrılıyoruz, sınanıyoruz,
budala ah etmedi pes bile,
kaçarak bitiremedik yolları bile..

harcandık oysa pisi pisine,

Aceleyle başımı salladım,
Dostlarımın yakınlarına dayanamam,
Sevdiğim insanların hatırı için,
Yakınlarına katlanamam..

Ölü sükût içinde kaldım,

Hakkımı helal etmiyorum gelmez zaman geri,
İftira ile yol alanlar ne kadar da cani,
Süsleyerek yalan söylediniz el aleme,
Anne baba hakkı deme Allah'ı kandırabildin mi?

​Geçti eyyam-ı bahar, çekildi gam kervanı,

ihanet silsilesi, taa derinden..
ihanet şebekesi, kökten işledi.
takiye bu kadar mı mükemmel,
baştaki, bu kadar mı zeki..

planı yaptı, çeyrek asır öteden.

Dirilsin zaman yolcusu,
Her geçen vakit öldürüyorsun,
Vaktini helâka sürüklüyorsun,
Günahı işledikçe yaralıyorsun mazlumu..

Ah, vah deme, senin hatan gafil,

Bir tatlı söz bekledim, buz kesti duvarlar
Sırtımda koca dünya, bitmiyor bu yollar
Gönlümde fırtına var, dilimde sabırlar
Sitemim kadere mi, kendime mi yoksa size mi annem babam?
​
Beş vakit huzurda, eğilirken başım

Ümitleri kırılmış, omuzları çökmüş,
Me'yus ve mükedder bir hale büzülmüş,
İlk defa kaç gecedir,
Müsterih ve sakin bir uykuda düş..

Bulutlanan gözler,

Basit bir önyargı neticesi,
Yıllarca duran hürriyet heykeli gibi sessiz,
Surat yıllarca asılı kirli çamaşır gibi,
Korktuğu bulutsuz gecede dolunay gibi..
Aşikâr olan ses tonu ve yüz ifadesi..

Tercih hakkı sunulmadı hiç,
Yerime tercihler yapıldı,
Böyle nefes alındı,
İstemediğim yerimdeyim,
Her sefer özgürlüğüm kısıldı..