Omuzlarımda Dünya Şiiri - Afşin Dualı

Bir tatlı söz bekledim, buz kesti duvarlar
Sırtımda koca dünya, bitmiyor bu yollar
Gönlümde fırtına var, dilimde sabırlar
Sitemim kadere mi, kendime mi yoksa size mi annem babam?
​
Beş vakit huzurda, eğilirken başım
Secdeye dökülür, sitem dolu gözyaşım
Yorgun sad-rım, bitmez bu telaşım
Yine de ellerim semada, bitmez dualarım.
​
"Rabbenağfirli" derken, adınızı anarım
Canım yansa da her gün, ben size yanarım
Siz beni sevmeseniz de, ben kapınızı çalarım
Affet Allah'ım onları, budur dualarım.
​
Asilik değil bu, ruhumun feryadı
Omuzlarım çöküyor, kalmadı dünyanın tadı
Evlat dedikleri, sadece bir isim, bir adı
Gülmedim bir gün, hep rüzgârınız çarptı.
​
Yüküm ağır, gönlüm kırık, ama alnım mı ak
Şu garip kuluna, Rabbim rahmetle bak
Onlar bana uzaktı, sen beni bırakma hak
Annemi, babamı... benim hatırıma affet Ya Rabb..
​
Anne... Baba...
Sitemim size değil, sadece yorgunluğuma.
Affet Allah’ım...