Sınırlarımı cetvelle çizilmiş bir harita gibi ihlal eden işgalci bir devletsin ana yurdumda.
Dört tarafım kuşatılmış, mülteciyim kendi içimde;
Kaçacak bir limanım yok, gemilerim ise çoktan yakıldı o meşhur kıyılarda.
Söylesene; Paris’in soğuk kararları mısın, Madrid’in hırsı mı, yoksa Lizbon’un kibri mi?
Hangi masada paylaştın ruhumu, hangi fermanla sömürdün bu toprağı?
Ben, 15. yüzyıldan beri kıyılarını koruyamayan o yorgun Afrika...
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta