Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
hoş ve çok güzeldi kutluyorum bir çocuk gülüşü bırakmak yarına saygılarımla
Güzeldi,tebriklerimle...
.geceler boyu,
bekleyenin olmalıydım saçağın da,
üşüdüğünde,ıhlamur kaynatmalı,
ellerimle içirmeliydim çorbanı...
dünyanın,en imkansızı olmamalıydı,
birlikte yudumlamak,sabah çayını...
iğde kokulu mektuplar yollamalıydım sana,
acılarımı zulamda gizleyip,
bir çocuk gülüşünde,
sunabilmeliydim hayatı.....
hoş veince duygular....sevgiler....
.....haaytı özetlemişsiniz hanımefendi şiirinizde.....bir çocuk gülüşünde,
sunabilmeliydim hayatı.....
........bence de...hayat bir çocuk gülüşünde anlam kazanır,tazeliğini koruru.anlamlılığını yitirmez,hesapsız duruş sergiler....usunuza sağlık.....
yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta