ne öncesiydi,ne sonrası yalnızlığımızın,
biz tam ortasına düştük..
yanımızda bir kaç şiir kırıntısı,
çocuksu kahkahalar,
ve bitmez sandığımız umutlarımız vardı..
gücenmiş martı bakışlarıyla selamlıyorduk hayatı..
ha birde,her gün aynı saatte,
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




hepimizin içindedir aslında,
her gün boğmaya çalıştığımız,
yüreğimizdeki yaralı çocuktadır..
hayat dediğin kepazelik se,
bu rezilliğin,bu kalleşliğin,
bu ikili rollerin,şerefsizliğin,
tutup yakasından,boğazına basmaktır,
bunca siyahlıklar arasında,
bir nefeslik maviyi bulmaktır..
ve dupduru,tertemiz,firar etmeden,
bir çocuğun gözlerine utanmadan bakmaktır...
saygılarrrrrrrr...selamlarr
Hadi şerefe harika bir içerik güzel bir yazım akış hikaye bütünlenmiş bana göre ben beğendim.
ŞEREFİNE............
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta