ne öncesiydi,ne sonrası yalnızlığımızın,
biz tam ortasına düştük..
yanımızda bir kaç şiir kırıntısı,
çocuksu kahkahalar,
ve bitmez sandığımız umutlarımız vardı..
gücenmiş martı bakışlarıyla selamlıyorduk hayatı..
ha birde,her gün aynı saatte,
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




hepimizin içindedir aslında,
her gün boğmaya çalıştığımız,
yüreğimizdeki yaralı çocuktadır..
hayat dediğin kepazelik se,
bu rezilliğin,bu kalleşliğin,
bu ikili rollerin,şerefsizliğin,
tutup yakasından,boğazına basmaktır,
bunca siyahlıklar arasında,
bir nefeslik maviyi bulmaktır..
ve dupduru,tertemiz,firar etmeden,
bir çocuğun gözlerine utanmadan bakmaktır...
saygılarrrrrrrr...selamlarr
Hadi şerefe harika bir içerik güzel bir yazım akış hikaye bütünlenmiş bana göre ben beğendim.
ŞEREFİNE............
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta