Ocağıma bir ateş düşer
Bütün Eylüllerin sancısı
Sorgular beni.
Her Eylül’de sararır
Düşersin dallarımdan
Karaoğlan’ı düşünüyorum,
Unutulmuş bu köyde.
El ayak buz kesmiş,
Amansız yağıyor kar.
Yol üç haftadır kapalı,
Yaralıyım,
Seni göremeyeli
Ele güne ne demeli...
Yaralıyım,
En kuvvetli yerimden,
Avuçlayıp çekiyorum içime
Karnımı kanatırcasına
Senle doluyum..
Birazdan kıyamet kopar
Kanarım...
Ve dedim ki,
Kendi kendime,
Yüreğindekini
Sızdırmış kalemine.
İsterdim gerçekten
Gerçekten göründüğü gibi olsaydı
Sarı saçlar mesela yakışıyor
Fevkalade...
Aptal olmasın isterdim
Suruç’ta ölüm
İrinli elleriyle gezinmekte
Yine fakirlerin evinde.
Çocuklar...
Çocuklarımız gülemez gayri
Kızım
Bak nasıl da özgür kanatlar
Bir çırpıda Beşiktaş tan
Üsküdar'a...
Kız kulesine konar mı bilmem




-
Şükrü Atay
Tüm YorumlarŞiirlerinizin hepsi ayrı güzellikte, en kısa olanlar,görünenden çok daha fazla anlam dolu. Tebrikler.
Üretken kaleminize ve yüreğinize sağlık diliyorum, selamlar, saygılar...