Şairim ben
Bana bakma sen
Bir bakmışsın…
Dört nala gidiyorum.
Şairim ben
Görünüşüme bakma sen
Diplerim de ne balçıklar var
Bir girebilsen
Bir bilebilsen.
Gülüşlerime bakma sen
Liman karanlık
Gemi yol alıyor…
Bağlasan durmaz artık.
Ne kimseyi bekler…
Ne de su döksünler isterler
Zerreden evrildim
Uçurumlardan çevrildim
İnsan sıfatına döndüm doğdum
Yandım yandım kül oldum.
Ben gelmedim getirildim
Bir dokundun
Bin kanadım ben yine
Sokuldun yüreğime…
Çatladım bugün.
Hiç mi eksilmiyor
El acımaz canım sana
Tatlı sözlerine bakma
Bu can kurban olsun sana
Dayanamam ağlamana
Dayanamam ağlamana.
Kimsenin kimseye dost kalmadığı,
Bir şehirde yaşıyorsun
Tepeden tırnağa yalnız,
Tepeden tırnağa keder içindesin.
Seni anlayanlar toprağa çekildi biliyorum
Pişman değilim,
Yine gelsen...
Büyük elçiler gibi
Karşılarım ben.
Menfaat meselesi değil,
Herkesin harcı mı
Kim çeker bunca acıyı
Her saat
Her ay
Ömrümün her yılı
Bana sensizlik aratıyor zindanı.
Kum zambakları çiçek açtı neredesin
Sen seyretmezsen solar bilirsin…
Niye böyle zamansız çekip gidersin
Kum zambakları çiçek açtı neredesin.
Sen olmayınca kum zambakları neyime




-
Şükrü Atay
Tüm YorumlarŞiirlerinizin hepsi ayrı güzellikte, en kısa olanlar,görünenden çok daha fazla anlam dolu. Tebrikler.
Üretken kaleminize ve yüreğinize sağlık diliyorum, selamlar, saygılar...