Seninle çocuklaşırdık.
Birbirimizin ayaklarına dolaşırdık.
Çocuk kalacaktık,
Birbirimizi nasıl inandırmıştık.
Kimi derya denizlerde
Kimi Sahra’da çöllerde
Kim saltanat peşinde
Kimi bir ekmek derdinde.
Kiminin elleri bağlı
Sevgiyi sıraya koyanlara
Teraziyi paraya koyanlara
Saygıyı makamda arayanlara..
Yazıklar olsun böyle yaşayanlara.
Sevgi karın doyurmuyor
Nasıl biriyim
Ben kimim ?..
Zahmet etme..
Sen sormadan söyleyim.
Komşusu açken,
İnsan dünyada en çok kendisini yargılar
İnsan en çok kendisini sorgular
Genelde bağışlamaz kendi kendini yakar
Mütemadiyen kendisini zindanlara atar
Hatta çoğu zaman yetinmez
İlk celsede sorgusuz sualsiz asar.
Herkesin
Paylaştıkları var.
Mesela
Altın sarısı saçları...
Her insanın
Bir ağlayışı vardır
Bazıları hıçkırarak,
Bazıları susarak.
Kimi gündüzleri ağlar,
Bir kuşun sıkıldı
Bütün kuşlar havalandı.
Kim bilir...
Kimin canı yandı
Kimin kanı aktı.




-
Şükrü Atay
Tüm YorumlarŞiirlerinizin hepsi ayrı güzellikte, en kısa olanlar,görünenden çok daha fazla anlam dolu. Tebrikler.
Üretken kaleminize ve yüreğinize sağlık diliyorum, selamlar, saygılar...