Adnan Yeşiltaş Şiirleri - Şair Adnan Yeş ...

İnsan uzaktayken
Hiç uzağa gider mi
İnsan tuzaktayken
Hiç tuzağa düşer mi.

Öyle…

Unuttum demişsin
Bu doğru değil…
Bu gece rüyamdaydın
Boynuma nasıl sarıldın.

Ettiğin sitemler

Sen de aynalarla konuşacaksın
Türlü sualler soracaksın.

Bulamasın balam benim
Bu bir bağ bozumu...
Bütün güzel vaatlerin sonu.

Eğilmedi bükülmedi
Alimler ona heykel gibi derdi
Sazından sözünü hiç esirgemedi
Mayamız Ataol Behramoğlu’nu sevdi.

Zili çaldım
Kapı açıldı
Bir kucak
Bir kucak...
Öylesine sıcak.

Tek gideceğim
Babamın mezarına
Diyeceğim ki ona
Muradıma erdim ama
O da yetmedi bana.

Biçilen ekinlerin ardından,
Sararmış dağlar...

Oradan oraya..
Sancı çekiyor serçeler.

Çocukluğunda
İyi gibiydi.

Büyükler
Eşekten at olmaz derdi.

Bir hüzün çöktü içime,
Çocuk gibiyim yine...

İçim içime sığmıyor..
İstanbul'a sığmıyorum.

Ah ne vardı
Biliyor musun
Nazlı can,
Deli taylar gibi koşmak vardı.

Öyle zordayım ki