Düşmanlıklarımız vardı,
Yiğitçe mertçe.
Özlüyorum düşmanlarımı,
O adamları.
Düşen her damlada ıslanıyorum
Artık her rüzgar kırıyor dallarımı...
Her yolun meğer bir sonu varmış,
İnsan yolun sonuna varınca anlarmış.
Aman okumayın,
Aman yazmayın,
Verginizi verin,
Aidatınızı verin,
Susun..
Rüzgar yalar yüzümü,
Sen aklıma düşünce.
Düşünce gözümden gözlerim,
Gözlerimi yıkar yağmur.
Kanamazsa kurumuyor yaralar
Kalemi çektim kınından,
Bir seni düşündüm,
Bir geceleri..
Bir elimi düşündüm bir heceleri
Gözlerimin ıslandığında
Kalemimden damlayan...
Soruyorum..
Kalp kalbe karşı mı?..
Kan tutar mı seni?
Kan...
Akıyorsun tinciklerime
Deli deli..
Seni görmeyeli.
Kardeş kavgasına
O aşağılık tuzağa
Düşmeden
Düşmek isterim
Toprağa.
Cahilden kaçış mümkün olsada
Cehaletten ne mümkün...
Varsın arsız hırsız aklansın
Varsın çoğaldıkça çoğalsın
Atı çalan Üsküdar’a varsın




-
Şükrü Atay
Tüm YorumlarŞiirlerinizin hepsi ayrı güzellikte, en kısa olanlar,görünenden çok daha fazla anlam dolu. Tebrikler.
Üretken kaleminize ve yüreğinize sağlık diliyorum, selamlar, saygılar...