Hangi uykusuzluk...
Hangi beddua sebepsiz söyle.
İnsan her yalnız kaldığında,
Kalabalık bırakmıştır ardında...
Bizi,
Hep istifaya çağırdılar...
Üstelik,
Hep iktidarda olanlar.
Benim için
Yok ötekiler.
Nefret ettiğim şey..
Sadece..
İnsanın niyeti akibeti
Sermayesi merhameti
Teşekkür’de bilmeli
Çok şükürde demeli
Ne tavşan kaçmalı,
Ne tazı tutmaya çalışmalı.
Umudun tacirleri yok olmalı,
İnsanlık bu oyunu bozmalı...
Beynimle bedenimle,
Olanca gücümle...
Her kavgada,
Her barışta,
Varsın işler kötü gitsin
Kötüler kötülüğü çoğalta dursun
Sen yanımdaysan eğer,
Bu dünya yaşamaya değer
Aklımız bin karış havadaymış meğer
Ne günlermiş seninle
Ne güzel günler...
Şimdi bu güneş ısıtmıyor beni
Bu deniz soğutmuyor bu bedeni
Soruyorlar bana,
Nasıl şiir yazıyorsun?
Diyorum ki,
Seviyorsun..
Veryansın ediyorsun.
Posta güvercini kıvraklığında
Birbir mavi boncuk koynunda
Dalkavukluğun doruğunda




-
Şükrü Atay
Tüm YorumlarŞiirlerinizin hepsi ayrı güzellikte, en kısa olanlar,görünenden çok daha fazla anlam dolu. Tebrikler.
Üretken kaleminize ve yüreğinize sağlık diliyorum, selamlar, saygılar...