Şu üç günlük dünyanın,
Dört bir yanı yalnızlık,
Dört bir yanı yoksulluk,
Dört bir yanı ölüm.
Demokrasi yalanından,
Canları yaşattıkça yaşarsın,
Yaşarsın yavrum...
Ne duvardaki sarmaşığa,
Ne yoksul sofrasında kaşığa,
Yıkılan duvarlar değildir,
Sökülen yollar değil.
Sele giden umutlardır,
Geriye kalan çaresizlik.
Bir yer yok mu gidelim
Haklı olanlardan yana
Kavgamızı verelim.
Parasına göre
Kavga ayırmak
Sahnelenmeden
Sorduğum için
Sorgulandım hep.
Tekrar tekrar sahnelendi
Gişe rekorları kırarak...
Avunsa da insan,
Gidenlerin yeri dolmuyor.
Kuyuları kazıp derince,
Yaş kemale erince...
Erince anlıyor insan.
Giderken evler götüreni bilirim
Sokakları caddeleri yolları...
Giderken iklimleri götüreni bilirim
Baharları yazları...
Kara lastikle geldiğim,
İstanbul’dan,
Yalın ayak
Sivas'a gidesim var.




-
Şükrü Atay
Tüm YorumlarŞiirlerinizin hepsi ayrı güzellikte, en kısa olanlar,görünenden çok daha fazla anlam dolu. Tebrikler.
Üretken kaleminize ve yüreğinize sağlık diliyorum, selamlar, saygılar...