İnandık aldandık,
Usandık biraz.
Yorulduk ağladık,
Darıldık biraz.
Bütün renklerle
Seviştik..
Ebemkuşağı doladık
Belimize boynumuza.
Alçakta sürünenler,
Sinyalciler...
Solucan gibiydiler.
Çok esnektiler...
İnsan kullanmaya alışmış
Alışmış çalışmadan yemeye
İnsanların emek tacirleri.
Bunlar kimseye acımaz
Kullanamadığının yüzüne bakmaz.
Birileri...
Güzel yerlerini sergiledi,
Bir gülüşleri bire bin verdi...
Birileri...
Sıralarken tehditlerini,
Alnının terleriyle,
Aslan gibi yürekleriyle..
Bükülmemiş bilekleriyle,
Bizi biz edenler var.
Şehrin ışıkları yanıyor
Karanlığa gömülürken ben.
Usul usul
Hasretin dem tutarken
Yokluğuna tiryaki mi oldum ben
Parayı verenin bindiğini,
İndi bindi'den kar ettiğini
Yola çıkınca öğrendik.
Affedersiniz,




-
Şükrü Atay
Tüm YorumlarŞiirlerinizin hepsi ayrı güzellikte, en kısa olanlar,görünenden çok daha fazla anlam dolu. Tebrikler.
Üretken kaleminize ve yüreğinize sağlık diliyorum, selamlar, saygılar...