Adın Karanlıkta Yanar Şiiri - Şafak Bayrak

Sessizliğin içinde;
Gizlice yazılmış,
Bir kelime gibi,
Adını içimde taşıyorum.
Ne zaman karanlıkta kalsam,
O güzel hayalin.
Senden kalan gölge.
Yokluğunu yaşıyorum.
Sevmek bazen,
Bir mana kadar derin.
Kendi eksenimde,
Kayboldum yar.
Karanlıklar büyüyor,
Saatler avuçlarımda ufalanıyor.
Hangi yana baksam,
Kör, sağır dört duvar.
Hangi kapıyı çalsam,
Arkasında yalnızlık.
Tek bir kişiye yazılan.
Dünya kalabalık olsa ne yazar.
Ve hangi sokaklara,
Caddelere uğrasam,
Senden kalan hatıralar.
Her şey sana çıkıyor.
Çünkü sana hasretim,
İste bu şekilde özlüyorum.
Biliyor musun?
Adın karanlıkta yanar.
Senin ışığın,
Yollarıma vuran.
Senin ışığında,
Sönük kalır yıldızlar.
Anla, bu kalp sana mahkum.
Kollarımda, ayaklarımda prangalar.