Adı Konmamış Bir İhtimal Şiiri - Seyrani ...

Her sabah
aynı yerinden uyanmıyor kalbim.
Kimi gün bir durakta,
kimi gün adı unutulmuş bir seste
buluyorum kendimi.

Sevgi
düz bir yol değil zaten;
kırık kaldırımlardan geçiyor,
üstüme siniyor dünya,
ayağıma takılıyor dün.

Gökyüzü hep mavi değil
ama her renkte
yarım kalmış bir ihtimal var.
İçimden bir kuş geçiyor bazen,
kanadını çırpıp
sessizce geçmişi hatırlatıyor yeniden.

Zaman
cebimde kırık bir saat,
ne ileri, ne de geri gidiyor.
Ama içimde bir yer
ısrarla yola devam ediyor.

İnsan
en çok kendine geç kalıyor.
Adı konmamış bir “iyi ki” için,
aynı durakta bekliyorum hâlâ.
Zaman geçiyor, ben azalmıyorum,
sadece bekleyiş derinleşiyor.

Ve anlıyorum:
umut bir yol değil,
bir hâl, bir belirsizlik.
Elini uzatmadığın,
tutmayı unuttuğun,
hatta bilerek bıraktığın bir an.

Sonunda
biliyorum ki yol da, durak da
benim içimde.
Aradığım ses
çoktan susmuş değil,
sadece dinlememi bekliyor.

Ve ben
her sabah yeniden,
hiç emin olmadan
ama vazgeçmeden,
bilmeden ama güvenerek
sevgiye bırakıyorum kendimi.
S.GÖL