Mazlumların yanında
Çocuklar sırtında
Dost sohbetlerinin deminde
Vatana ihanet edenin karşısındaydı
Toprak ana çok sevmiş olacaktı ki
O adımlarken üzerinde titrerdi yer gök
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Çünkü acı, gidenin değil kalanın hikayesidir. Ve hikayeler kalanlara aittir.(Stefan Zweig) Yurekte bir hancer ACISI...Güle güle Alî...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta