BANA SEVDİĞİM
Gökteki yıldızlar kadar uzaksın
Ulaşmak ne mümkün sana sevdiğim
Sen benim dalımı kırarsın ama
Seninkine bülbül kona sevdiğim
Bende çıkar muradımı ararım
Eğer şu dağların karı erirse
Bir dileğim vardır, yüce mevladan
Burda geçti, ahirette verirse
Görmedim ömrümden, ne vefa, fayda
Süslü elbiseler giyersin ama
En son giyeceğin çabuttur beyim
Lüküs arabaya binersin ama
En son bineceğin tabuttur beyim
Baki değil elbet, yalancı dünya
Gönlümde ki yaralar
Şiir olup kanıyor.
Dışarıdan bakanlar,
Beni mutlu sanıyor.
Oysa ne güzel başlamıştı,
Şu yalan dünyaya geldim giderim
Gelenler hep gitti kalan olmadı
Sevda denizinde boğulup kaldım
Ardımdan bir gemi salan olmadı
Hüzün ile geçen ömrü tükettim
Küçük yaştan beri onca hayali
Kurma demedim mi divane gönül
Yar için ektiğin bağdaki gülü
Derme demedim mi divane gönül
Aşka düşme engel olur önüne
Kurulalı böyle yalan dünyanın
Bu düzeni yıkılmaz ki efendim
Boyun posun birde paran yok ise
Yüzüne de bakılmaz ki efendim
Cennetten kovulmuş Adem misali
Sanki yalan dünya gurbet el bana
Ne yaptımsa giremedim gönlüne
Sen gülerdin acır iken el bana
Senden başkasını görmezdi gözüm
Bir zamanlar bir yar sevdim
El eyledin felek beni
Daha yaşım onbeş iken
Del'eyledin felek beni
Nerden geldi bu başıma
ELVEDA...
Cennetten bir nimet gibi idin,
Farkında olmadan gelip geçtin...
Seni gönlümde ki mezara gömdüm çocukluğum...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!