Bende çıkar muradımı ararım
Eğer şu dağların karı erirse
Bir dileğim vardır, yüce mevladan
Burda geçti, ahirette verirse
Görmedim ömrümden, ne vefa, fayda
Süslü elbiseler giyersin ama
En son giyeceğin çabuttur beyim
Lüküs arabaya binersin ama
En son bineceğin tabuttur beyim
Baki değil elbet, yalancı dünya
Gönlümde ki yaralar
Şiir olup kanıyor.
Dışarıdan bakanlar,
Beni mutlu sanıyor.
Oysa ne güzel başlamıştı,
Küçük yaştan beri onca hayali
Kurma demedim mi divane gönül
Yar için ektiğin bağdaki gülü
Derme demedim mi divane gönül
Aşka düşme engel olur önüne
Atam Adem'e Havva'yi veren hak
Lutfeyle bana, saliha bir es ver
Kalbini sevgimin atesiyle yak
Lutfeyle bana, saliha bir es ver
Ben anladim su gonlumun hurisi
Kurulalı böyle yalan dünyanın
Bu düzeni yıkılmaz ki efendim
Boyun posun birde paran yok ise
Yüzüne de bakılmaz ki efendim
Cennetten kovulmuş Adem misali
Sanki yalan dünya gurbet el bana
Ne yaptımsa giremedim gönlüne
Sen gülerdin acır iken el bana
Senden başkasını görmezdi gözüm
Ne tez geçti hiç bir murad almadim
Boşa gitti gençlik çağı Ömrümün
Yaşar iken kıymetini bilmedim
Boşa gitti gençlik çağı Ömrümün
Umit dolu nice hayalim vardı
Şu yalan dünyaya geldim giderim
Gelenler hep gitti kalan olmadı
Sevda denizinde boğulup kaldım
Ardımdan bir gemi salan olmadı
Hüzün ile geçen ömrü tükettim
Bir yar sevdim guldurmedi yuzumu
Bundan sonra gonul vermem kimseye
Kis eyledi baharimi yazimi
Bundan sonra gonul vermem kimseye
Masum masum bakar idi gozleri
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!