Divane gönül Şiiri - Adem Sabahyeli

Küçük yaştan beri onca hayali
Kurma demedim mi divane gönül
Yar için ektiğin bağdaki gülü
Derme demedim mi divane gönül

Aşka düşme engel olur önüne
Yanlış bir yol çizer senin yönüne
Uzaktan sev amma gidip yanına
Varma demedim mi divane gönül

Bir eylül rüzgarı esti soldurdu
Yüreğimi gam yüküyle doldurdu
Beni ağlattıda eli güldürdü
Sorma demedim mi divane gönül

Felek beni dertten derde atıyor
Dünya pazarında ucuz satıyor
Kırk yılı dolmadan ömrüm bitiyor
Yorma demedim mi divane gönül