Adem Kocakaya Şiirleri - Şair Adem Kocakaya

Ermeden her akşam sabaha
Dalmadan hüzün dolu rüyaya
Dönerim dua için resmine
İsminin anarım en az bin kere...

Dostlarım derler veli

Yalanmış sevmek, yalanmış dünya
Gerçekmiş oysa, gördüğüm rüya
Ölüm vakti gelince başladı hiya
Hani sevenler şimdi haniya...

Hani onunla kendini çokluk sanırdın

Seni gördüğümden beri çile çekerim
Sökerim atarım, bitmez kederim
Öldürür gözlerin bir düşman gibi
Kaderim derim yine severim...

Bir hüzün sarar beni

Aşkta gurur olmaz derler
Her zaman çok severler
Arada bir naz ederler
Ah şu kızlar, zalim kızlar...

İstemezse öptürmez bir kez

Hani bazen gökyüzü kara bulutlarla kaplanır
Yapraklar savrulurya uzaklara
Hani yağmurlar vuvurya penceremize
İşte öyle bir duygu bendeki...

İnsan kaderine boyun eğer dünyada

Sevelim bu güzel dünyayı
Koruyalım artık yok olan doğayı
Denizleri, ormanları, kuşları
Bir fidanla bırakalım, en büyük mirası...

Yaşatmak istiyorsan adını

İnsanın dostudur kitaplar
Onlar yaşatır doğayı
Öğretir sana yaşamayı
Geçmişin geleceğin onda saklıdır...

Bazen hüzünlü bir aşkı anlatır

Karanlık odasında yapayalnız bir adam
Yine dertli, yine kaderine küskün
Yıllar sonra onu bitiren aşkla
Arıyor o mutlu sevgi dolu yılları...

Aynaya bakarken ansızın görüyor

Sakın üzülme yanında değilim diye
Günlerim aylarım değil, ömrüm senindir
Şiirler, söylenen şarkılar hep sanadır
Hasretin içimde kanayan yaradır...

Tutkudur içimde o eski şarkılar

Bir Hazandır Sonbahar
Yapraklar savrulur, gönlümün ateşine
Gel tüm aşkınla tut ellerimi
Seninle yaşamak istiyorum...

Şarkılar şiirler seni anlatır