Adem Kocakaya Şiirleri - Şair Adem Kocakaya

Sarıl sımsıkı sevgiline
Aldırma dünlere bu günlere
Yaslan omuzlarına tut ellerini
Hisset dudaklarını, dudaklarında...

1985

Sevmek, doğayı kuşları sevmek
Sevmek, çocukları çiçekleri sevmek
Bulutlardan daha beyaz melekleri
Yani aşkım seni sevmek...

O dalga dalga saçlarını

E AM
Yalnız, Seni sevdim
E AM
Yalnız, Sana inandım
F' DM EM
Ellerim böyle boşmu kalacaktı

Bugün aldım kardeşinden mektubunu
Bir kelimeyle bitirmişsin herşeyi
Ayrılık, ayrıldık diyorsun
Sevdamızın üstüne toprak serperken...

Bir derdinmi var, söyle yarim
Kederlimisin söyle bileyim
Ben senin için ömründen geçtim
Sabahlara kadar ağladım içtim...

Karardı gözlerin, soldu ellerin

Seni kaybettim kötü sözlerimle
Kapattım gönlümü bütün sevgilere
Kalbim; aç konuş derken sevgilinle
Onurum; beni kaybedersin sözlerinle...

Sen gidince şarkılar yalnız kaldı

Gönül verdim sana fatoşum
Aşkınla ben bir sarhoşum
Geceleri gündüzleri sensiz bomboşum
Neyleyim sana aşık olmuşum...

Hayatta hiç bitmez bu koşum

Böylemi olacaktı sonumuz seninle
Hani evlenecektik binlerce yeminle
Çocuklarımız olacaktı sağlıklı, neşeli
Hani unutacaktık ayrılık sözünü seninle...

Ellerini yalnız ben tutacaktım hani

Acıyla kanla doğurdun beni
Helal sütünle besledin bebeni
Bu can nasıl unutur seni
Canım annem, güzel annem...

Uykusuz geçti gecelerin

Seni düşündükçe dolar gözlerim
Hasretinle her an seni özlerim
Gelmesende bana sen yine beklerim
Saatin geçince dizlerimi döverim...

Çamlıbelde yine içtim üç beş çay