Adem Kocakaya Şiirleri - Şair Adem Kocakaya

Biter Zannetttiğim Uzun Yılların
Hatırlanır Zannettiğim O Eşşiz Anıların
Yıllarca filizlenen körüklenen aşkın
İçimde saklı duyguların masalı bu...

Uzun yılların verdiği eziyetin

Oyunmu bunların hepsi yoksa
Bendeki yalnız sana umutsa...
Düşlerim yine sonsuz boşluklara
Ağlarım hergün ben bahtıma...

Bırakma beni ölümdür sensizlik

İçimde hüzün dalga dalga
Islanıyor resmin gözyaşlarımla
Bir yalnızlık sigaramın dumanında
Gel artık, gün doğmadan gel bana

Artık yok sıcaklığın yatağımda

Kış gelince eser rüzgar güneyden
Getirir bana kokunu melek yüzünden
Ağlarım sessizce, çıkar köşemden
Dönerim her akşam ponteden, soliden...

Ahh benim sevdiceğim

Ağlama çaresizler ağlar dünyada
Yalnız değilsin dostların varya
Kendine acıma sen bir dünyasın
Birde sevenin varsa, ne bu yasın.

Hayat geçer ararsın gençliğini

Hatırlarmısın seni ilk gördüğüm anı
Sicim gibi yağmur yağıyordu
Yolun karşısından bakıyordun bana
Saçların tel tel olmuş,yanakların ıslak...

Yolun bir yanında sen

Yalnız, Seni sevdim
E AM
Yalnız, Sana inandım
F DM EM
Ellerim böyle boşmu kalacaktı
DM E

Günler geçmez oldu sen olmayınca
Mutluluk bulmaz gönlüm, sevda dolmayınca
Gel artık beni al kollarına
Hayatın anlamı yok kalbinde olmayınca...

Dalgalar vurur hep kıyılarıma

Önce ayrıldık binbir yeminle
Yaktık gönlümüzü kendi elimizle
Bir sözünle öldürdün aşkını bilmeden
Ne acılar çekerim hiç düşünmeden...

Yaşarken giydirdin bana kefeni

Sevgiyle doludur, güzel gözlerin
Nakış işler pamuk ellerin
Biter zannettiğim çeyizin
Bitmedi, bitmeyecek sevgilim...

Annesinin muskası yorganında