Adem Kaçar Şiirleri - Şair Adem Kaçar

Ey Gönüldaş!

Bekâra boşamak gelirmiş kolay,
Mecnûn gibi gönül bağlayınca gör;
Sevdiğinden hele çıkmasın onay,
Deli çaylar misâl ağlayınca gör..

Ey fâni sevgili!

Gördüm hikmetini farkettim şimdi,
Aşka düşmek için yemdi gözlerin;
Anlamadım acep bakansa kimdi?
Bedenden ruhumu emdi gözlerin..

Ey fâni sevgili!

Bilsen nice sırra nice duyguya,
Salıp da sinsice çeler gözlerin;
Değer onca şiir onca vurguya,
Târifsiz hislere beler gözlerin..

Ey Gönül!

Pir Sultan Abdal'lar sende yaşıyor,
Zâlim nefis Hızır Paşa görmen mi?
Aşk ummân katreyle bağrım taşıyor,
Ki mecâzi mahbûb maşa görmen mi?

Ey Gönül!

Değil mi ki yalan dünya?
Varıp Hakk'a gidek Gönül;
Nefse sûrur veren hülya,
Boşa döven dibek Gönül..

Ey Gönül!

Fâni yâre değil, Hakk'a talebin,
Yansımaya kanıp şaşıksın Gönül;
Mecâz dar ağacın, Aşktır kelebin,
Yanıp yanıp olgunlaşıksın Gönül..

Ey Gönül!

Sende Mecnûn'luğun âlâsı varmış,
Aşk için bahâne ararsın Gönül;
Düşün bir şu fâni Leylâ mı yârmış?
Hakîki Yâr sanıp sararsın Gönül..

Ey Gönül!

Bir gün doğup şu dünyâda,
Temâşâgah gezdin Gönül;
Mecâz yârla Aşk hülyâda,
Bâki Yâr’i sezdin Gönül..

Ey fâni sevgili!

Aradım cihânda gezdim dolandım,
Dışımda sanırdım bende gizliymiş;
Sürdüm Esmâ'sını Aşka bulandım,
Yansıtan aynaydın sende gizliymiş..

Ey Gönül!

Bu zâlim nefsimin şu yaptığını,
Hasımlarım dahi inan etmedi;
Sıralarsam şimdi tüm taptığını,
Ne var ise, Hakk'a imân etmedi..