Adem Kaçar Şiirleri - Şair Adem Kaçar

Ey fâni sevgili!

Kaşlarına tahtı kurmuş Yaradan,
Cemil sıfatıyla hüküm sürüyor;
Aşksız olan görür oysa sıradan,
Güzel vasıf diyor kuldan ürüyor..

Ey Yüreğim!

Yürüyorum mecâz yârin ardında,
Damlada deryâyı arar yüreğim;
Vefâ yoktur fâni Aşkta, farkında
Ondan böyle yoku sarar yüreğim..

Ey Gönüldaş!

Neresi buralar, nerede ahlâk?
Kimlere kalmıştır iller yabancı;
Uhûvvet bitti ki oluştu çatlak,
Yıkılmış gönüller eller yabancı..

Ey Gönül!

Ben sanki kendime perde olmuşum,
Bendeki ben sırrı ârdadır ârda;
Mecâz yâr uğruna nice solmuşum,
Yok sandığım oysa vardadır varda..

Ey fâni sevgili!

Kirpiğin ardından sinsi bakardı,
Nasıl da çekingen gözlerin ârdı;
Nazarlar değdiği yeri yakardı,
Sînemi kavuran gözlerin nârdı..

Ey Gönül!

Yârin kaşı, gözü Aşkın kapısı,
Elest'i bir türkü çalmadan ölmem;
Anne baba değil Hakk'ın yapısı,
İlâh-i Aşk sırrı almadan ölmem..

Ey fâni sevgili!

Yârim dediklerim hasımım şimdi,
Gönlüm arzularken sakınır oldu;
Aşkımız bitmesin hiç diyen kimdi?
Sustu şaşkın şaşkın bakınır oldu..

Ey Gönül!

Nefis terbiyesi bil İslâm Dini,
Niye bilmiyorlar acep hocalar?
Dâima görürler halbuki sîni,
Aşkı sorar isen lâldir, bocalar..

Ey fâni sevgili!

Bakmasın demişsin gayrî yüzüme,
Etme! Şu dünyanın tadısın Güzel;
Bir gün gelirsin bak elbet sözüme,
Tüm ömür kalbimin yâdısın Güzel..

Ey Gönül!

Sende bu Mecnûn'luk meyili varken,
Tabiki de çölden çıkaman Gönül;
Nefsini pişiren O, Aşk-ı nârken,
En büyük hasmını yıkaman Gönül..