Adem Kaçar Şiirleri - Şair Adem Kaçar

Ey fâni sevgili!

Âşık usandırır derler fazla naz,
Ne olur sabrımı yıldırmadan gel;
Alırım derdinden gönlüm ile haz,
Hasretin çıldırtıp öldürmeden gel..

Ey Sâlik!

Aşk yarasını tâ “Elest'ten” aldım,
O elâ gözlüye kul etti beni;
Mecâzi mahbuba gönlümü saldım,
Firâka düşürüp dul etti beni..

Ey Refik-i Âlâ!

Eriyor yüreğim yok mu bir çâre?
Su dedimse seni anıyorum Dost;
Mecâzi mahbûblar elinde pâre,
Her birinde seni arıyorum Dost..

Ey Dost!

Çok dertliyim, efkârlıyım,
Mü'min nasıl vurur ey Dost?
Olmam ortak vakârlıyım,
Onlar olsun sürur ey Dost..

Ey Gönül!

Damlada fırtına Aşk dedikleri,
Daha ne yapılır? Yelden bana ne;
Belledim nefsimin tüm gedikleri,
Kınarmış kınasın kuldan bana ne..

Ey fâni sevgili!

Ömrümü sen yedin sen Belemedik,
Toros Dağı kazan ben kepçe gezdim;
Aşkın kanunuymuş yâr gelemedik,
Bir araya diye dünyadan bezdim..

Ey Gönüldaş!

Tâ Elest'ten Yâr'dan gelip,
Bir mecâza vuruldum ben;
Nefs dağını Aşkla delip,
Vav misâli buruldum ben..

Ey Sâlik!

Aklı Aşka teslim etmiş Mecnûn'um,
Leylâ'nın uğrunda divâneyim ben;
Tenimden üryânım gayrı derûnum,
Benliği yıkılmış mestâneyim ben..

Ey Gönüldaş!

Şu mûminim diyen kullar işleri,
Yüzünden terk etti çaralar beni;
Merhametsiz nice geçti dişleri,
Kerbelâ'da gibi yaralar beni..

Ey Gönül!

Mûmin bildiklerim günâh işletti,
Nefsimle tuzağa attılar beni;
Etimi bütün şu kula dişletti,
Gıybetimi yapıp tatlılar beni..