Adem Kaçar Şiirleri - Şair Adem Kaçar

Ey İnsan!

Gerçek yüzün çıktı işte,
Unutmak mı şöyle dursun?
Ele verdi duy güzeşte,
Unutmak mı şöyle dursun?

Ey Gönül!

Elest'te kulluğa ahdeden sendin,
Dünyada sözünü unuttun gitti;
Nefsin bir aynaydı sandınki bendin,
İnsanken özünü unuttun gitti..

Ey fâni sevgili!

Unutuldum sözlerinde,
Gene olsam dillerinde;
Yansıyayım gözlerinde,
Elim varken ellerinde..

Ey fâni sevgili!

Malesef kalbimi eğlence sandın,
Kullanıp atmaya utanır insan;
Aldığın âhlarla emin ol yandın,
Sevdirip gitmeye utanır insan..

Ey fâni sevgili!

Severken delice kavuşturmayan,
Durmadan ayıran yollar utansın;
Ayrılığı bizden savuşturmayan,
Aramıza giren yıllar utansın..

Ey Gönül!

Pir Sultan Abdal'ım zâlime duran,
Dalkavuk, yalaka olan utansın;
Kula kulluk etme! Emridir Kur'ân,
Nefsinin yolunda ölen utansın..

ŞARKI SÖZÜ, BESTECİSİNİ BEKLİYOR..

Ey Gönül!

Gerçeği görmeme ısrarın neden?
Kendine müslümân! Uyuma artık!

Ey fâni sevgili!

Mahlûkat perdesi yırtıldı sanki,
Vefâsızlık edip gönlüm üzeli;
Gayp pınarı coştu öyle bir an ki,
Aşk darağacında boynum büzeli..

Ey Gönüldaş!

Mecâzda ne gezer vefâ?
Üzüldüğün şeylere bak!
Zâten var mı onda sefâ?
Üzüldüğün şeylere bak..

Ey fâni sevgili!

Uğrunda her şeyler fedâ,
Gönül ne ki? Üzülmez mi?
Bir etmedin neden vedâ?
Yürek sonra ezilmez mi?